Mens durf te leven
Sommigen dachten het, Ramses Shaffy zong het, net als bij Op Zoek Naar Mary Poppins gisteren. Afgelopen paar dagen was ik in Londen om deze wervelende wereldstad te bekijken. De straatjes, het parlement, Westminster Abbey, de Tower Bridge en natuurlijk de London Eye: Londen is een levende stad. Het was niet mijn eerste reisje naar het buitenland, er gingen al velen deze voor. En ze zijn ongelofelijk belangrijk.
Elke nieuwe stad of elk nieuw land dat je verkent is een nieuwe ervaring. Je weet nooit hoe het vervoer is, hoe de mensen zijn, wat de gebruiken zijn en wat gebruikelijk is. Het is altijd uitzoeken hoe de stad werkt en wat mensen belangrijk vinden. Dat is ook juist het leuke: je leert culturen kennen, mensen begrijpen. Niet alleen kan ik het iedereen aanraden om verre oorden, nieuwe culturen en landen wat verder bij huis dan Engeland te verkennen. Een uitwisseling of een jaar studeren in het buitenland: je leert er ongelofelijk veel van.
Wat het vooral doet, is ontburgerlijken. En dat klinkt niet leuk, want niet iedereen heeft geld of durf genoeg om de wereld rond te reizen, maar het is wel heel belangrijk. Want als het enige dat je hebt gezien de Nederlanders in Nederland is, is er nog zo veel te leren. Als je als student de moeite neemt om een half jaar of een jaar lang in een vreemd land te gaan wonen of studeren, maak je een ontwikkeling door. Niet alleen wordt je blik verbreed, en zie je dat onze maatschappij helemaal niet zo vanzelfsprekend is, maar ook leer je dat mensen heel verschillend zijn, en toch heel gelijk zijn.
Je leert, dat stromend water niet vanzelfsprekend is, of dat waardigheid soms ondergewaardeerd aan eten is. Je leert religies, tradities en gewoonten kennen, en je krijgt meer levenservaring. Wat vooral opvalt, is dat van al die mensen, al die culturen en al die normen en waarden er altijd een rode draad te vinden is: overal hebben mensen dezelfde dromen. Wereldvrede, een leuke baan, een leuk gezin en een mooi huis. Maar vooral: een gelukkig leven. Internationale oriëntatie leert je hoe je andere mensen moet interpreteren, wat je van ze kunt leren en hoe je ze moet begrijpen. Maar het leert je vooral nog iets belangrijkers: waardering voor wat je hebt, en visie van wat je wilt.

Sir, I beg to oppose.
Niemand zal ontkennen dat ondergedompeld worden in een vreemde cultuur een heilzame werking kan hebben.
Maar de vraag is: wordt men wel ondergedompeld? Veel mensen blijven aan de oppervlakte. Uitwisselingsstudenten niet uitgesloten. Men is namelijk vaak helemaal niet zo geïnteresseerd in Engelse tradities, maar eerder in hoe ginger ale smaakt. Men wil de ervaring van het bingen, niet van thee drinken the English way.
De ervaring van een cultuur is veel dieper en rijker wanneer men geworteld is in de eigen cultuur. Die cultuur omvat niet alleen schijnbaar triviale dingen als eetgewoonten, maar ook de volksgeest, historie en literatuur. Veel studenten zijn daarmee onbekend, waardoor ze blind blijven voor veel schoonheid in een land.
Ergo: wie in Engeland alles wil zien wat er te zien valt, moet beginnen met Evelyn Waugh, T.S. Eliot en Charles Dickens, to name a few.